Hoofdmenu

Studiekeuze-helper

De dorpsbewoners van Adikaridanda kijken al lang niet meer op als ik voorbij kom lopen. Ze zijn intussen wel gewend aan dat blanke meisje dat af en toe een kopje thee komt drinken. In andere dorpjes ben ik echter een bezienswaardigheid. Nepalezen zijn over het algemeen heel vriendelijk, maar het geeft me toch een vreemd gevoel wanneer kinderen me smekend aankijken en roepen: ‘Give me chocolate! Give me money!’ Of wanneer ouders vragen of ik de scholing van hun kind even wil betalen.

Huwelijksaanzoek

Hoe goed ik me ook probeer aan te passen met sobere kleding en een rode tika op mijn voorhoofd, ik zie er uit als een rijke westerse toerist. Een ‘lopende ATM’. En de meeste Nepalezen zien het westen als het Nirwana (hindoeïstisch paradijs), het ultieme doel. Mijn klasgenootje Bernard kreeg laatst een huwelijksaanzoek van een jong Nepalees meisje. Trouwen met een westerling is de ultieme uitvluchtmogelijkheid. En ze hebben natuurlijk ook een punt: ik kan zomaar even € 600 sparen om hierheen te vliegen en ik heb veel meer kansen op een goede toekomst.

Douchegel met whitener

En onze blanke huidskleur? Die willen ze hier ook. Wanneer ik naar de supermarkt moet ik goed zoeken naar een douchegel waar geen whitener inzit. Ik wil juist bruiner worden! Op mijn armen dan, want de rest moet bedekt blijven. Toch zie ik ook vaak Nepalese jongeren in een korte broek en sweatshirt lopen in plaats van in de traditionele kledij. Vooral de jongere generatie wordt sterk beïnvloed door de westerse cultuur.
 

Nepalese bruiloft 

Tja, is het westen dan echt zoveel beter? Ik zou het zonde vinden als al die mooie Nepalese tradities zouden verdwijnen. Neem het hindoehuwelijk, een kleurrijke ceremonie met bijzondere religieuze rituelen, die soms wel dagen duren. Andere tradities, zoals het kastenstelstel, zijn misschien wel aan vernieuwing toe. In mijn volgende blog ga ik hier dieper op in. Voor mij voorlopig geen Nepalees bruiloftsfeest, helaas. Bernard heeft toch maar ‘nee’ gezegd.